Külli

- 'Yeryüzünden silinmemiz gerekiyorsa silinelim ama haysiyetimizi koruyarak, zerafetle ve yitirmeksizin mizah duygumuzu külliyen.' Kitabın girişinden bir cümle.  Mizah duygusunun gerekirlilik cihetini anlayamadım. Olup bitenler büyük bir şaka belki ama gülebilmek ne kadar mümkün?

Ağlamak neyi çözer?! Göğsümüzü, bağrımızı mı yumuklayalım? Kanlı gözyaşları mı dökelim? Oturup, sakin sakin duruma bakalım. Sakin sakin ve evet, mizahla. Sizce, garibim Afganistan'ın taş tarlasına milyarlık silahları gömen Amerikan yönetimi komik değil mi?



31 Mayıs ve sonrasında ortaya çıkan bu "direniş mizahı"na şahit oldukça, aklıma Alev Alatlı'nın yıllar önce Nihal Bengisu Karaca'ya (ironinin büyüklüğü?) söyledikleri aklıma geldi durdu. Sorunun kaynağı olan Schrödinger'in Kedisi serisinde Gezi direnişinden daha büyük bir hadise var. Oradakine benzer şeyler yaşar mıyız, bilmem. Ama olursa da, başımıza gelenlere karşı nasıl bir yaklaşım tarzı geliştireceğimiz hakkında fikir sahibiyiz artık. Bir örnek var elimizde. Sağlam bir örnek. 
Google Plus'ta paylaş
    Yorumlar

0 yorum: